The tales of 9th will never end!!!

ก็จบไปแล้วนะคะสำหรับงาน Cosplay & Cover Party ครั้งที่1

 ทั้งนี้ก็ต้องขอขอบพระคุณผู้ร่วมงานและเพื่อนๆทุกคน

ที่ทำให้งานนี้ดำเนินและจบลงได้อย่างราบรื่น

เอาล่ะค่ะเจ้าของบล็อกไม่ขอพูดมากนะคะ

งวดนี้คุณ โดเรบู๊ เอ๊ย ไม่ใช่ละ พี่บู๊ผู้จัดงานจะขอมารีพอร์ตค่ะ

(แอบมีระบายด้วย b=[]=;) อาจจะยาวไปนิดนึงแต่อ่านหน่อยเถอะค่ะ

::::::::::::::::::::::::::::

        Report by DoreBUU =[]=" (คิดอะไรไม่สร้างสรรค์ by ตรูเอง[Weiss] )

Report + ระบาย หลังจบงาน Cosplay & Cover party

สวัสดีทุกท่านครับเป็นอย่างไรกันบ้างกับงานวันอาทิตย์ที่ผ่านมาครับ ทางผมเหนื่อยใช่ย่อยเลยครับเล่นเอากลับไปบ้านสลบโดยทันทีเลย แถมวันรุ่งขึ้นเปิดเรียนอีกด้วย (โอ้ แม่เจ้าอะไรมันจะรวดเร็วขนาดนั้น)เลยทำให้ต้องมารายงานหลังจบงานกันในวันนี้ครับ

งั้นผมจะเริ่มจากที่มาของงานก่อนก็แล้วกันนะครับ เรื่องของเรื่องคือผม(ผู้จัดงาน)เกิดไอเดียว่าอยากจัดงานคอสงานหนึ่งที่มีการโชว์ของคอสเพลย์โดยเฉพาะสักงาน คือเป็นการโชว์ที่เต็มรูปแบบ ในแบบที่ๆไม่มีใครทำ(เพราะชอบลองของ)  เพื่อเป็นการแสดงให้เห็นว่าพวกผู้ใหญ่เห็นว่าคอสเพลย์ไม่ไร้สาระนะและเพื่อให้เลเยอร์ได้เห็นว่าไม่จำเป็นทำการแสดงเจ๋งๆเพื่อประกวดแต่สามารถทำเพื่อความสุขของเราได้ด้วย ก็เลยปรึกษากับเพื่อนว่าจะทำอย่างไรกันดี เมื่อคุยกันก็เลยตกลงกันว่าจะจัดงานแสดงโชว์คอสเพลย์เพียงอย่างเดียว “ในตอนแรก”

 ผมก็เลยไปหาสถานที่สำหรับการจัดงาน แต่พอหาได้ทางสถานที่บอกว่าโดยปกติแล้วงานเกี่ยวกับคอสเพลย์มีกิจกรรมอะไรบ้าง ผมก็บอกไปตามที่เราๆเห็นกันในงานทั่วไปนะครับ ทางนั้นก็ตอบกลับมาว่างั้นก็จัดให้เป็นงานคอสเพลย์เป็นทางการไปเลยให้มีกิจกรรมที่หลากหลายไปเลย ทางผมก็เลยตัดสินใจ(ด้วยตัวคนเดียว) ณ ตอนนั้นเลยว่าจะจัดเป็นงานเป็นเรื่องเป็นราวอย่างแน่นอนก็เลยเป็นจุดเริ่มของงานนี้ครับ ต่อมาผมมองว่าน่าจะมีอะไรเพิ่มเติมบ้างนึกไปนึกมาก็นึกออกว่า เมื่อนึกออกว่ายังโคฟเวอร์อีกอย่างก็เลยเพิ่มกิจกรรมโคฟเวอร์ไปด้วยเพราะอย่างน้อยโคฟเวอร์ก็มีพื้นเพมาจากที่เดียวกันนั้นแหละนะ(เป็นความคิดส่วนตัวของผมนะ) ก็เลยกลายเป็นงานที่มีชื่อว่า Cosplay & Cover party นั่นเอง

ต่อมาเมื่อเริ่มขั้นตอนการจัดงานอย่างเป็นเรื่องเป็นราวแล้วปรากฎว่าไม่ง่ายเลย ทั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องเงินครับ แต่เป็นปัญหาเรื่องคนที่สำคัญที่สุด ส่วนเรื่องปัญหาเกิดอะไรขึ้นบ้างนั้นขออนุญาติเล่าในช่วงระบายนะครับ

ซึ่งการเตรียมการก็เป็นไปเรื่อยๆทั้งการเตรียมอุปกรณ์ ติดต่อสถานที่ การติดต่อรับสมัครผู้ร่วมกิจกรรมต่างๆ และที่สำคัญที่สุดคือการซ้อมการแสดงทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผนเท่าไหร่แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีครับ

                จนกระทั่งวันเริ่มงานเป็นวันที่วุ่นวายที่สุดเพราะความไม่เข้าใจตรงกันประกอบกับฝนตกและต้องไปหาเช่าแอมป์กีต้าเองเพราะทางสถานที่มีให้ไม่ครบเลยทำให้ทุกอย่างล่าช้าไปกว่ากำหนดการเดิมประมาณเกือบสองชั่วโมงแต่ก็สามารถประคับประคองงานไปได้จนจบครับ(ต้องขอบคุณเลเยอร์ทุกท่านที่มาก่อนสต๊าฟนะครับ)

                กิจกรรมทุกอย่างไปตามลำดับ(แต่ผิดเวลา)ครับตั้งแต่ร้องคาราโอเกะที่ เริ่มด้วยโจบิซัง และก็ท่านอื่นตามมา ทำให้บรรยากาศที่ผมไม่คิดจะมีก็เกิดขึ้น คือ มีคนเข้ามาให้ความสนใจมากกว่าที่ผมคาดไว้มาก ทุกอย่างเป็นไปอย่างเรียบและสนุกสนานกันทั้งคนดูและคนร้อง(รวมทั้ง MC ด้วย 555+) แต่ที่ประทับใจที่สุดก็คงหนีไม่พ้น hidemi ซัง ที่มาร่วมร้องเพลงกับเราด้วยเล่นเอาผมตั้งตัวไม่ถูกเหมือนกันว่าจะเล่นมุขไหนดี แต่ช่วงนี้ก็เป็นอะไรที่ประทับใจมากมายครับ ทุกคนขึ้นร้องเล่นกันอย่างเป็นกันเองชอบช่วงที่ ยูน โจบิ และไนซ์ขึ้นมาด้วยกัน กับช่วงที่ตาป๋องกับพรรคพวกมาร้องด้วยกัน ทำให้ประทับมากมายครับเล่นเอาน้ำตาซึมเลยนะช่วงนั้นน่ะ

                     ต่อมาก็ช่วง cover band พอเข้าสู่ช่วงนี้คนก็เริ่มบางตาลง แต่กิจกรรมก็ยังคงดำเนินต่อไปอย่างเรียบร้อยดีครับ ทั้งสองวงทำหน้าที่ได้ดีมากครับ (ทั้งนี้เพราะผมไม่อยู่บนเวทีขณะที่เขาเล่นกัน 555+) ส่วนของ cover dance ก็เช่นกันส่วนตรงส่วนนี้ต้องมอบหน้าที่ให้เป็นของผู้ที่แสดงไปผมก็สามารถเข้าพูดคุยและมอบของที่ระลึกได้บ้าง โดยรวมถือว่าดีนะสำหรับผมแต่มีข้อเสียอย่างหนึ่งคือวงที่แสดงมาช้ามากครับ ดีนะที่ตารางงานเลื่อนกะทันหันไม่งั้นไม่ได้ขึ้นแสดงกันถ้วนหน้าแน่ๆนะครับ คราวหน้าขอความร่วมมือเรื่องเวลาด้วยนะครับ 

                จนกระทั่งมาถึงช่วงสุดท้ายช่วงการแสดงหลักของงาน ซึ่งกว่าจะเริ่มก็ปาเข้า หกโมงเย็นแล้วเลยทำให้มีเลเยอร์บางส่วนกลับไปก่อนโดยที่อาจจะไม่รู้ว่ากิจกรรมช่วงนี้อยู่ก็เป็นหรืออาจจะด้วยเหตุผลอื่นก็เป็นได้แต่ในที่สุดการแสดงทั้งสองชุดก็สามารถจบลงได้อย่างราบรี่นครับ ต้องขอบคุณสาวๆซามูไรด้วยนะครับที่มาร่วมกันแสดงในครั้งนี้ และผมคิดว่าน่าจะมีเลเยอร์หลายที่อยากดูแต่ไม่ได้ดูการแสดงนี้ยังไงซะถ้าได้ตัวเทปแล้วยังไงจะอัพไว้ให้ดูนะครับ 

                เอาล่ะเรื่องลำดับต่างๆในงานตั้งแต่เริ่มก็จบลงแล้วนะครับ ต่อไปก็เป็นส่วนของการระบายเรื่องคับข้องใจตั้งเริ่มโปรเจคเลยนะครับ

                             ตั้งแต่เริ่มโปรเจคปัญหาแรกที่ผมคิดว่าจะเจอเรื่องเงินทุนเพราะงานนี้ผมเองเป็นคนที่ออกทุนในการจัดงานเองทั้งหมดโดยไม่รับรายได้อะไรทั้งสิ้นจากการจัดงาน หลายท่านอาจจะสงสัยว่าทำไมผมถึงไม่ได้รายได้อะไรเลยก็เห็นว่ามีการเก็บค่าเข้า TK park อันนั้นผมขอชี้แจงว่าเป็นค่าเข้าสถานที่ต่างหากไม่ได้เกี่ยวกับกิจกรรมที่ผมจัดขึ้นนะครับ ถ้าพูดให้เข้าใจตรงกันคือทางนั้นไม่ได้ว่าจ้างให้ผมจัดงาน แต่ตัวผมเองเป็นคนจัดเองนะครับ ซึ่งเรื่องเงินสำหรับผมแล้วเป็นปัญหาใหญ่มากอย่างหนึ่งแต่ มันจะไปสำคัญอะไรถ้าคิดที่จะทำมันจริงๆ ผมก็ไม่สนใจเรื่องนี้เลยตัดมันทิ้งไปและทำการออกค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวกับตัวงานคนเดียวทั้งหมด

แต่แล้วปัญหาที่ใหญ่ที่สุดสำหรับงานนี้เลยก็คือเรื่อง“คน” คนที่จะร่วมกันทำงานๆนี้นี่แหละคือปัญหาใหญ่ที่สุดในการทำงาน ปัญหานี้เริ่มเกิดขึ้นเมื่อผู้จัดตั้งอีกคนหนึ่ง (คือแรกเริ่มเดิมทีคิดกันสองคน) เกิดถอนตัวก่อนจะถึงวันงานประมาณ 1 เดือน ด้วยเหตุที่ว่าไม่ว่างเพราะอยู่ต่างจังหวัด คือจริงๆจะไม่เคืองถ้ามันไม่สะดวกมาจริงๆ แต่ว่ามันดันมีเวลามาเที่ยวเล่นที่กรุงเทพได้ทุกอาทิตย์แต่พอจะจัดงานก็ชิ่งและอ้างว่าอยู่ไกลมาไม่ได้ อันนี้ผมก็ยกยอดไป เพราะเหตุผลพอฟังขึ้น แต่ทีรับไม่ได้สุดๆก็คือ ถอนตัวจากงานเพราะตัวเองไมได้รับผลประโยชน์ใดๆ ผลประโยชน์ที่ว่านี้คือเรื่องเงิน (ซึ่งเป็นปัญหาที่ได้กล่าวไปในตอนแรกแล้ว) ซึ่งคนเหล่านั้น (ไม่ขอเอ่ยนาม) บอกว่าทำงานอย่างนี้มันต้องมีปัจจัยมาให้หรือพูดง่ายๆก็คือต้องมีค่าจ้างให้เขาด้วยถึงจะยอมทำหรือค่าวัสดุให้เขาด้วย เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้วผมก็รู้สึกได้ทันทีว่าทำไมเลเยอร์ถึงต้องมานั่งคิดเรื่องพวกนี้ด้วย (เฉพาะบางคนนะ) คือถ้าผมเป็นคนสั่งว่าให้เขาทำชุดนี้ชุดนั้นก็ว่าไปอย่าง แต่ว่าเขาบอกว่าจะทำชุดอยู่แล้ว (ย้ำนะว่าเขาบอกว่าจะทำแล้ว) ก็เลยชวนมาร่วมด้วย แล้วปรากฎว่าก็มาเรียกร้องค่าใช้จ่าย ซึ่งก็แสดงให้เห็นเลยว่าเขาไม่มีใจเลยแม้แต่น้อย

                ถ้าให้ผมบอกว่าทำไมถึงต้องการจัดงานนี้ขึ้น ผมก็สามารถบอกได้เลยวัตถุประสงค์จริงแล้วก็เพื่อเป็นการแสดงให้คนที่ไม่ได้เป็นเลเยอร์ได้เข้าใจว่าสิ่งที่พวกเราเป็นคืออะไร และมันมีประโยชน์ คุณค่าอย่างไรบ้าง ซึ่งมองในแง่ที่ว่าถ้าคนทั่วไปมองจะมองอย่างไร แน่นอนว่าต้องบอกว่าไร้สาระแน่นอน จะแต่งทำไมเปลืองก็เปลือง หรือบางครั้งอาจจะมองเป็นบ่อนทำลายวัฒนธรรมอีก ซึ่งที่เขามองกันอย่างนี้ก็เพราะเขามองไม่ออกว่าคอสเพลย์มันมีประโยชน์อะไรนอกจากการแต่งกาย ถ้าเป็น cover อย่างน้อยก็ยังได้เรื่องการเต้น หรือถ้าเป็น band ก็ยังได้เรื่องดนตรี ซึ่งพวกผู้ใหญ่ย่อมเห็นว่า คอสเพลย์ไร้สาระ ถ้าเทียบกับ cover ที่เห็นกันชัดๆ ผมก็เลยมีความคิดที่ว่าการคอสเพลย์มันเป็นอะไรที่มากกว่าการแต่งกาย เพราะมันรวมไปถึงการแสดงบทบาทของตัวละครที่แต่งนั้นๆด้วย ถ้าให้เทียบกับ cover ละก็ ถ้า cover คือหนทางนำไปสู่การเป็นศิลปินนักร้อง cosplay ก็คือหนทางนำไปสู่ นักแสดงหรือ designer ได้ แต่ทั้งนี้ผมไม่ได้ส่งเสริมให้ทุกคนคอสเพื่อชื่อเสียงนะ แต่ผมแค่ลองบอกในแง่มุมของผู้ใหญ่เวลาที่เขามองถึงประโยชน์ของ cosplay และ cover เพราะอย่างไรก็ตามเราก็แค่ทำตามหัวใจและความรักที่เรามีต่อ Cosplay และ cover (ถึงแม้ว่าจะมีบางคนที่คอสและโคฟเพื่อสิ่งนั้นก็เถอะ) 

                 ด้วยเหตุผลเหล่านี้ผมจึงได้คิดที่จะจัดงานนี้ขึ้นเพื่อให้พวกผู้ใหญ่ได้เปิดหูเปิดตาและเลิกอยู่ในกะลาเก่าๆของพวกเขาสักที ซึ่งจากเหตุผลข้างต้นก็สามรถบอกได้เลยว่าจัดงานนี้เพื่อสองสิ่งนั้นจริงๆโดยไม่ได้อย่างอื่นแอบแฝง ผมก็เล่าเหตุผลเหล่านี้ไปกับผู้ร่วมงานหลายคนซึ่งส่วนใหญ่ที่มีใจรักจริงๆก็ตกลงและร่วมงานกันแต่บางคนที่บอกว่าธุระไม่ใช่หรือไม่ได้ผลประโยชน์อะไรก็ยังพอรับได้นะ แต่ที่มาบอกว่าไม่ได้ตังค์จะทำทำไม โง่หรือ?ไม่ได้ประกวดนี่ไม่เห็นจำเป็นเลย, จะทำชุดคอสเพลย์ก็ต้องประกวดถึงจะคุ้มกับค่าทำชุด หรือมาหาว่าผมมีการได้รับการว่าจ้างมาให้จัดงานแล้วหลอกคนอื่นว่าเป็นการกุศลช่วยๆกัน แล้วคิดเก็บเงินไว้เพียงคนเดียว อันนี้รับไม่ได้อย่างแรงเลยทีเดียวเพราะผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่เคยคิดเรื่องเงินรางวัลจากการประกวดเลย ไม่เคยคิดแม้แต่น้อยว่าตัดชุดแล้วจะไม่คุ้มกับค่าชุดหรือต้องมีชื่อเสียงต้องดัง เรื่องนั้นไม่เคยอยู่ในหัวเลยแม้แต่น้อย (เพราะรู้คนอย่างเราประกวดไปก็ไม่ชนะ) ถ้าเป็นคนที่รู้จักผมจะเห็นว่าผมแต่งคอสค่อนข้างน้อยหรือนานทีปีหนจะแต่งทีหนึ่งเพราะส่วนใหญ่แล้วจะอยู่เบื้องหลังคอยคิดคิวการแสดงต่างๆ เนื่องจากผมเป็นคนที่ชอบการแสดงเลยทำให้ชอบคอสเพลย์มากเพราะคอสเพลย์ทำให้สามารถแสดงออกได้อย่างเต็มที่ในแบบที่เราต้องการ ด้วยเหตุนี้ผมจึงได้คอยซัพพอต คนอื่นๆอยู่ตลอดเวลา (อยู่ข้างหลังตลอดจะเวลาตอนไหนมาเด่นดังกันเล่าไม่เข้าใจเล้ย)

                           ซึ่งทำให้ผมไม่เข้าใจว่าทำไมทั้งๆที่บอกว่ารักคอสชอบคอสเป็นกลับมาพูดว่าถ้าไม่มีประกวดหรือได้เงินจะทำทำไม ถ้าอย่างนั้นคุณอย่ามาคอสดีกว่า ยิ่งคุณมีชื่อเสียงเท่าไหร่นะ คอสเพลย์ก็จะยิ่งตกต่ำลงแน่ๆ เพราะเมื่อที่เริ่มเกี่ยวข้องกับธุรกิจแล้วละก็ความสนุกและความสุขจะไม่มีหรอกเหมือนกับที่เวลาเราอยู่กับที่เรารักด้วยจริงๆ กับ คนที่ต้องอยู่เพราะเรื่องผลประโยชน์อย่างไหนมันสุขกว่ากันล่ะคิดเอาเองละกันนะ เพราะว่าผมจะยังคงเป็นอย่างนี้ต่อไปไม่ว่าจะมีว่าๆโง่หรืออะไรก็ตาม อย่างน้อยผมก็รู้จักตัวเองดีว่าผมอยู่กับคอสเพลย์ด้วยหัวใจปัญหาต่อมาเรื่องเวลาซึ่งก็ยังคงเกี่ยวข้องกับคนอยู่เพราะเมื่อคนมันไม่ตรงเวลา อยากจะบอกทุกคนไปเลยว่าถ้ารู้ตัวว่าไม่สามารถทำอย่างที่พูดได้อย่าทำ ถ้ารู้ว่าจะมาไม่ได้อย่างรับปากเพราะมันทำให้หัวหน้าโปรเจคต้องเจ็บปางตายโดยเฉพาะเวลาที่ใกล้แล้วพึ่งมาถอนตัวโดยอ้างเหตุผลต่างๆนาๆ แบบไม่สมเหตุสมผล ซึ่งถ้าถอนตัวไปแต่เนิ่นๆ ก็ยังเปลี่ยนแปลงอะไรทัน แต่มาถอนตัวก่อนวันงานหนึ่งวันอย่างนี้เอามีดมาแทงกันเลยดีกว่า มันจะไปเปลี่ยนแปลงอะไรทันครับ เห็นแก่ตัวไปหน่อยแล้วมั้ง เรียกเราว่าเพื่อนๆ แต่สุดท้ายก็ทิ้งกันแบบนี้น่ะอย่ามาคุยกันดีกว่า แต่ยังไงซะก็ยังสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทันแบบไม่ต้องหลับต้องนอนกันเลย

                                แต่ตอนที่เกิดปัญหาเหล่านี้ขึ้นก็แทบจะยกเลิกงานเลยทีเดียวแต่ว่าด้วยความคิดหนึ่งที่ว่า การเริ่มต้นทุกอย่างจะต้องมีอุปสรรคเสมอ เลยคิดได้ว่าต้องทำต่อให้จบและต้องไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอก ยังไงซะคนที่ทำด้วยใจด้วยอุดมการณ์มันต้องมีหนทางรอดสิน่า เลยทำให้ยังมีงานในวันอาทิตย์อยู่แต่ว่าก็ยังไม่วายเกิดปัญหาในวันงานอีก คนที่มาในวันอาจจะเห็นนะครับว่าผมวิ่งวุ่นในงานตลอดเวลาเนื่องด้วยเหตุผลที่ว่า สต๊าฟงานน้อยและส่วนใหญ่ต้องแสดงเลยทำให้ต้องไปซ้อมคิวกัน เลยทำให้ต้องดำเนินงานแค่คนเดียว แต่จนแล้วจนรอดก็สามารถดำเนินไปได้จนจบอย่างที่ทุกท่านเห็นกันครับพล่ามมาตั้งนานก็ไม่ได้มีอะไรหรอกครับก็แค่อยากบอกว่างานนี้น่ะจัดขึ้นโดย เลเยอร์ เพื่อ เลเยอร์ ไม่ได้มีเรื่องธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้องนะครับขอให้เข้าใจไว้นะที่นี้ด้วยนะครับเพราะก่อนเริ่มจัดงานโดนว่ามาเหมือนกันนะแต่ไม่รู้เพราะอะไรหรอก แต่ผมก็ทำโดยบริสุทธิ์ใจนี่นา เลยยังทำต่อไปครับที่มาบอกก็เพื่อชี้แจงนะครับจะได้ไม่มีใครข้องใจเรื่องใดๆอีกนะครับ

                               ต่อไปนี้จะเป็นช่วง ขอบคุณ ขอโทษและโกรธเคืองนะครับ

                               ขอบคุณ สถานที่ในการจัดงาน TK park รวมถึงของว่างที่ผมไม่ได้ทานด้วยนะครับ 555+ รวมไปถึงพี่วัฒน์ พี่เบนด้วยนะครับที่ช่วยเหลือผมให้สามารถทำงานนี้จบลงได้ อ้อ แล้วก็พี่ๆฝ่าย AV ด้วยนะครับ ขอบคุณมากๆครับ 

                  อารามิลล์ขอบคุณ ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน ร่วมกันอดหลับอดนอนเพื่อป้ายหน้างานกันสองคน (ป้ายแดงๆที่เห็นตอนเข้างานน่ะครับ) รวมถึงอุปกรณ์ต่างๆในงานครับโกรธเคือง เรื่องเวลาว่ะ เมิงไม่ตรงเวลาให้กูเลยนะรู้บ้างปะว่ากูเหนื่อยนะโว้ย เครียดด้วย ขอเรื่องเวลาเรื่องเดียวเลยเพื่อนมึงทำกูร้องไปหลายรอบแล้วเพื่อน 

                    น้องไวซ์ขอบคุณ ที่เอื้อเฟื้อพื้นที่บล็อคในการประชาสัมพันธ์ และคอยรับสมัครผู้ร่วมกิจกรรมต่างๆโกรธเคือง ไม่ตรงต่อเวลาเหมือนกันกับอารามิลล์ เลยทำให้แผนทุกอย่างที่วางไว้เสียหมดจนงานเกือบล่มนะน้อง แค่ขอโทษมันไม่พอหรอก จะให้ดีต้องปรับปรุงตัวเรื่องความตรงต่อเวลากับเรื่องความรับผิดชอบด้วยนะครับและช่วยทำตามหน้าที่ด้วยนะไม่ใช่ชิ่งหลับไปก่อน 555+ (เฮ้ยๆๆๆๆ อันหลังนี่มัน =[]=; สำนึกผิดไม่ลงเลย เดี๋ยวก็พี่บู๊ไล่หนูไปนอนไม่ใช่เหรอคร๊าาา >w<” )

**ปล.หนูทำงานมากกว่าที่พี่บู๊เขียนไว้อีกนะ อันนี้เรื่องจริง ชิส์ๆๆๆ** 

                      ซันจิ (แม็ก)ขอบคุณ ขอบคุณอุตส่าห์มาร่วมงานด้วยกันครับ คุณเป็นคนที่สุดยอดมาก แสดงได้เยี่ยมมากและช่วยเหลือผมได้เยอะมาก แม็กเป็นคนที่พึ่งพาได้มากที่สุดคนหนึ่งเลยนะ ทำให้รู้สึกอยากจะสนิทกันมากกว่านี้นะ ผมรู้สึกติดหนี้บุญคุณแม็กมากเลยนะ อยากบอกให้รู้ไว้นะครับ (กราบงามๆทีหนึ่ง)ขอโทษ ขอโทษในหลายๆเรื่องที่เกิดขึ้นนะครับ รู้สึกเหมือนแม็กจะโกรธผมนะครับในวันงานแต่ก็ขอโทษด้วยนะครับที่ไม่สามารถดูแลได้ทั่วถึง เพราะงานวันนั้นวุ่นวายจริง ขอโทษจากใจจริงเลย มีอะไรก็บอกกันเลยนะครับ T_T

                      ต้นและดีนขอบคุณ เพื่อนทั้งสองที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับงานนี้เลยแต่ยังทำทุกอย่างๆเต็มที่โดยไม่หวังอะไรหรือคิดเล็กคิดน้อยอะไรกันขอบใจมากๆว่ะ (แต่จะให้ดีออกค่าเทอมให้บ้างดิ)หมูขอบคุณ ขอบคุณหมูมากๆที่สละเวลาต่างๆมาร่วมงานกันนะตอนแรกเกรงใจมากเพราะบางครั้งหมูมาซ้อมแต่คนอื่นไม่มาเราก็เกรงใจแย่เลย ถ้าวันงานไม่มีหมูคงแย่มากๆๆๆๆแน่ๆ ยังไงก็เป็นหนี้บุญคุณ หมูอีกคนแล้วล่ะ พี่น็อต ขอบคุณ ที่สละเวลาในการพักผ่อนมาร่วมงานกันนะครับผมเกรงใจพี่มากๆเลยนะ แต่ว่าไม่รู้จะพึ่งใครดีอ่าและที่แน่ๆ พี่น็อตมีความสามารถสูงนะครับยังไงก็หวังว่าเราคงจะได้ร่วมงานกันอีกนะพี่ (พี่น็อตยังติดค้างเรื่องที่จะพาไปล่องทะเลนะคะ อิอิ นอกเรื่องละ =[]=;  /me โดนตบ) 

                      ซี่ขอบคุณ ที่ร่วมงานกันนะ สงสัยเป็นเพราะชะตาฟ้ากำหนดมาละมั้งเลยเจอกันซะงั้นน่ะ ตอนนั้นเหมือนฟ้าส่งซี่มาเลยรู้เปล่าแบบว่าช่วยให้ทุกอย่างจบลงไปได้ยังไงก็ขอบคุณมากๆนะครับ 

                     แจ็คขอบคุณ อันนี้ต้องขอบคุณอย่างแรงเลยว่ะเพื่อนถ้างานนี้ไม่มีแกคงล่มเป็นแน่แท้เลยว่ะ แกเป็นที่สำคัญมากๆคนหนึ่งของเราเลยนะโว้ย รู้ไว้ซะ แล้วก็ขอโทษที่โยนภาระไปให้แกช่วยนะเพื่อน ขนาดแกไม่ได้อะไรเลยก็ยังมาอดหลับอดนอนเสียเวลาเสียเงิน มาร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน เราติดหนี้บุญคุณแกอย่างใหญ่หลวงเลยโว้ย (เราจะไม่ทวงหนี้แกแล้ว 555+) 

                     ไอ้พุดขอบคุณ ที่มาร่วมด้วยช่วยกันเรื่องคิวเพลงต่างๆนะโว้ย ยังไงซะถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ (นานะจังเดี๋ยวเอาไปให้นะพี่น้อง)

                                  ผู้ร่วมโปรเจคที่ถอนตัวไปขอบคุณที่อย่างน้อยก็เคยร่วมทางกันมานะครับ เพราะยังไงซะผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเราคงมีโอกาสได้ร่วมงานกันใหม่แน่นอนที่สุดนะครับ 

                     สาวๆกลุ่ม SWขอบคุณ ที่มาแสดงในงานนี้นะครับ ผมไม่คาดคิดเลยนะครับว่าจะได้ร่วมงานกันเช่นน่ะ การแสดงสุดยอดมากมายครับผม ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ก็บอกแล้วกันนะครับยินดีช่วยโดยไม่ขัดข้องเลย (ยกเว้นเรื่องเงิน 555 +) 

                   ผู้ร่วมแสดงเฉพาะกิจโจบิ พิค พง ที่ร่วมแสดงกันนะครับ ผมไม่มีโอกาสได้เข้าไปช่วยเหลืออะไรเลยอ่า และพูดคุยอะไรด้วยเลย รู้สึกผิดยังไงไม่รู้ แต่ว่ายังไงก็ขอบคุณแล้วกันนะทุกคน ถ้าไม่มีทั้งสามคนการคงจบไม่ได้แน่ๆ ขอบคุณมากๆครับ  

                  ผู้ร่วมกิจกรรมต่างๆ ดังนี้ครับ

                             - ผู้ที่ร้องคาราโอเกะ ดังนี้ครับ โจบิ ออโต้ อัย(ฮิซึกายะ) มาซา ยูน(ไนซ์ และ โจบิรอบสอง) ป๋อง(และพรรคพวก) ยู โคยูกิ อาหมิง แล้วก็ hidemi ซังครับ ผมขอขอบคุณทุกคนมากครับไม่ว่าจะยังไงถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้นะครับ 

                           - ผู้ร่วมกิจกรรมโคฟเวอร์แบรนด์ fire bird และ spriter

                 - ผู้ร่วมกิจกรรมโคฟวอร์แดนซ์ Celestial Sphere ,F-Vientos , PinkyI's BerryZ, SEP (South East Parapara) ขอบคุณทุกท่านครับที่มาร่วมแสดงความสามารถกันในงานเล็กๆงานนี้ครับ ขอบคุณจากใจครับ 

                  และที่ขาดไม่ได้ ขอบคุณผู้ร่วมงานทุกท่านครับทั้งเลเยอร์ โคฟเวอร์ ตากล้อง ทั้งที่อยู่จนจบงานและกลับไปก่อนครับ ถึงแม้จะไม่มากแต่ ถ้าไม่มีพวกคุณทุกคนงานนี้คงจะไม่สามารถจบลงได้เช่นนี้แน่นอนครับ ขอบคุณที่มาร่วมงานปาร์ตี้เล็กงานนี้ครับหวังว่าทุกคนคงได้รับความสุขและความพอใจกับงานนี้นะครับ 

                  ต่อจากนี้เป็นคำพูดที่ผมอยากจะพูดให้ทุกคนที่มาร่วมงานได้ฟังกันนะรับแต่บังเอิญว่าในวันงานเวลามันล่วงเลยไปนานมากทำให้ไม่สามารถพูดได้ฉะนั้นจะขอหยิบยกคำพูดในวันนั้นมาพูดในตอนนี้นะครับ 

                “ ผมรู้สึกดีใจมากนะครับที่ในวันนี้มีคนมาในงานมากกว่าที่ผมคาดเอาไว้มากเพราะว่างานนี้จัดทำขึ้นเพื่อเป็นการแสดงให้บุคคลอื่นๆได้เห็นถึงประโยชน์ของกิจกรรม คอสเพลย์และโคฟเวอร์ สิ่งที่ผมกังวลเลยนะ ก็คือเรื่องคนนี่แหละว่าจะมีใครมามั้ย แล้วถ้ามาจะรู้สึกยังไงกับงานเราบ้าง ผมก็เลยพยายามทำทุกอย่างๆสุดความสามารถเพื่อให้เลเยอร์และผู้ร่วมงานพึงพอใจมากที่สุด โดยเฉพาะเลเยอร์ ผมอยากจะส่งความรู้สึกที่ว่างานที่จัดขึ้นเพื่อให้ทุกคนมาพบปะพูดคุยกัน เพื่อให้ทุกคนได้นึกถึงบรรยากาศงานคอสเพลย์เก่าๆ ที่ไม่ได้มีเรื่องของรางวัล ชื่อเสียงเงินทองเข้ามาเกี่ยวข้อง ได้นึกถึงความรู้สึกสนุกและมีความสุขจากการแต่งการคอสเพลย์จริงๆไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์ เพราะอย่างน้อยที่สุดทุกคนแต่งคอสกันเพื่อความสุขและความสนุกของตัวเราเอง และทุกคนอยู่ในงานอย่างเป็นกันเองและไม่มีการแบ่งแยกเพราะยังไงซะเราก็คือเลเยอร์เหมือนๆกันนะครับ เรามาร่วมกันทำให้คอสเพลย์เป็นกิจกรรมที่สนุกกว่านี้ดีกว่าครับ  ผมเชื่อนะ ว่าถ้าเราทำทุกอย่างจากความรู้สึก จากใจแล้ว ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ยิ่งใหญ่ถึงแม้ใครจะเป็นเรื่องที่เล็กน้อยก็ตาม

                              ผมรู้สึกดีใจทุกครั้งนะที่ได้ยินใครต่อใครพูดกันว่า งานนี้อบอุ่นดี เป็นกันเองดี ชอบมากๆ อะไรทำนองนี้ เพราะมันทำให้ผมได้รู้ว่ายังมีคนที่คอสเพลย์ด้วยใจอยู่อีกมากอย่างน้อยๆผมก็รู้สึกได้ว่าสิ่งที่ผมต้องการส่งมอบให้แก่เลเยอร์มันส่งถึงแล้ว  ในทีแรกหลังจบงานผมกะว่าจะเลิกยุ่งกับคอสเพลย์ไปอย่างเด็ดขาดเพราะเจอเพื่อนร่วมทีมเช่นนั้นทำให้หมดกำลังใจอย่างรุนแรงและคิดว่าขนาดเพื่อนร่วมทีมยังไม่เข้าใจแล้วคนอื่นๆจะเข้าใจได้อย่างไร แต่ปรากฎว่ามีคนที่ยังเข้าใจและรู้สึกแบบเดียวกันอยู่ผมแต่งคอสเพลย์มาก็ร่วม 4 ปีแล้ว คอสเพลย์ทำให้ผมเปลี่ยนไปมาก ผมกล้าพูดได้เลยว่าถ้าไม่มีคอสเพลย์ผมก็ไม่สามารถมีชีวิตอย่างทุกวันได้แน่นอน สุดท้ายนี้ก็ต้องขอขอบคุณทุกคนมากที่ได้มาร่วมงานเล็กๆ ปาร์ตี้เล็กๆ นี้ ขอบคุณมากๆครับ” 

                  นี่เป็นคำพูดที่ผมอยากจะบอกทุกคนในวันนั้นแต่ก็ไม่มีโอกาสครับ ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่ทนอ่านผมบ่นอะไรก็ไม่รู้มาเนิ่นนานป่านนี้ เห็นว่าอะไรไม่เหมาะสมหรือดียังไงบอกได้ครับ ขอบคุณจริงๆครับ และครั้งหน้าผมจะทำให้งานสนุกกว่านี้แน่ๆครับ แต่คงอีกสักพักใหญ่ กับงานนี้ขอเก็บเงินก่อนครับ ขอบคุณมากครับ

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ค่า สำหรับการรีพอร์ตงานของคุณผู้จัดก็จบลงเพียงเท่านี้นะคะ

ก่อนจากขอ Special Thanks โคตรๆ ก่อนหนึ่งคนเหมือนพี่บู๊จะลืม

คุณ Harumi Kyokyo หรือ คุณต้าร์ ที่อุตส่าห์ช่วยงานนี้มาโดยตลอด

ถึงแม้จะไม่เห็นเงาหัวเลย T[]T อยากเจออ่ะ

ขอคุณพี่จริงๆค่ะที่เป็นธุระให้ในหลายๆเรื่องทั้งๆที่พี่เองก็ติดสอบต้องมาติดต่อนู่นนี่ให้

เหนื่อยหน่อยนะคะ มาเจอมะไหร่จะหอมแก้มทีนุง อ๊ะไม่ใช่และ อิอิ

แล้วจะอัพรูปต่อให้นะคะทุกคน บาย~~~

edit @ 23 Oct 2008 19:38:20 by Nataku Frozecoud Zynthaesiza

edit @ 24 Oct 2008 20:55:39 by Nataku Frozecoud Zynthaesiza